Tijdens de sollicitatieronde binnen Essentius vorig schooljaar hebben verschillende collega’s de stap gewaagd en gebruik gemaakt van mobiliteit. Middels een vragenlijst hebben de collega’s hun ervaringen op papier gezet, zodat we Essentiusbreed inzicht krijgen in hun persoonlijke ervaringen. Natuurlijk willen we als organisatie ook leren van hun feedback. Immers pas dan wordt mobiliteit een succesvol instrument en een waardevol onderdeel van het personeelsbeleid.
Hoe hebben collega’s mobiliteit ervaren?
De hoofdvraag van de vragenlijst was natuurlijk hoe mensen de verandering van school en/of functie hebben ervaren, tevens waren we daarbij benieuwd welke redenen en factoren ten grondslag lagen aan de beslissing om te veranderen. De belangrijkste conclusie is dat niemand de verandering van school negatief heeft ervaren. Een collega heeft deze vraag met neutraal beantwoord, de anderen allemaal positief.
Voor de collega’s die de verandering als positief hebben ervaren, zijn de factoren ‘uitdaging nieuwe school’, ‘persoonlijke ontwikkeling’ en ‘het team op de nieuwe school’ factoren die de keuze in belangrijke mate bepaald hebben. Ondanks dat sommige collega’s opzagen tegen de verandering, geven ze allen aan hun plek te hebben gevonden. Een herkenbare opmerking: ‘Spannend, maar het heeft iets positiefs opgeleverd’. Tips die ze collega’s mee willen geven zijn: Gun jezelf tijd om te wennen. Je kunt zelf veel leren, maar de zittende collega’s leren ook van jou, door een frisse blik.
We mogen concluderen dat de collega’s de vrijwilligheid belangrijk vinden bij de vraag of mobiliteit meer gestimuleerd moet worden. Op andere scholen een kijkje nemen gedurende een schooljaar en de uitwisseling van kennis en ervaring zijn argumenten die deze vrijwilligheid kunnen bevorderen. Als Essentius zullen we bekijken hoe we dit gedurende het volgende schooljaar mogelijk kunnen maken. Een aandachtspunt voor sommigen is ook het feit dat teams niet voortdurend of te vaak moeten veranderen, er moet ruimte en tijd zijn om aan elkaar te wennen, zodat je ook van elkaar kunt leren en iets op kunt bouwen.
Het valt op dat juist de collega die door krimpende formatie op de huidige school weg moest, omdat zij het laatst was gekomen, de verandering van school neutraal, dus niet negatief en niet positief, heeft ervaren. Voor haar was het ‘een bittere pil’. Zij wil als tips naar collega’s ook meegeven: ‘kies er zelf voor! Wacht niet af, maar maak je eigen keuze’. Ook zij of misschien wel juist zij vindt, dat interne mobiliteit meer gestimuleerd moet worden, want ‘zo krijg je de juiste mensen op de juiste plek’.
Hoe hebben de collega’s de begeleiding ervaren?
Alle collega’s hebben de begeleiding door de teams op de nieuwe school als positief ervaren. Een groot compliment dus aan de teams en hun directeuren! Deze begeleiding heeft ervoor gezorgd dat de collega’s, die de stap hebben genomen, zich nu ook daadwerkelijk thuis voelen op de nieuwe school.
Bovenschools moet Essentius zich nog beter gaan richten op de begeleiding van collega’s bij mobiliteit, want door omstandigheden is deze begeleiding er niet of nauwelijks geweest. Deze feedback hebben wij ook gekregen van de mobiele collega’s. We nemen deze feedback mee en gaan kijken hoe we dit om kunnen zetten.
Conclusie:
Mobiliteit kan pas een succesvol instrument worden als mensen bereid zijn om te veranderen, nieuwe kansen en nieuwe uitdagingen willen zien. Op de nieuwe school zijn er dus collega’s die je begeleiden, uit ervaring blijkt: je staat niet alleen!
Ook het komende schooljaar zijn er vacatures op een aantal scholen. Kansen dus voor iedereen om een volgende stap te nemen in je loopbaan. We zijn er ons, denk ik, allemaal van bewust, dat we juist bij een krimpend aantal leerlingen ook de juiste man of juiste vrouw op de juiste plek willen. Daarvoor zijn we als Essentius samen verantwoordelijk en daarvoor hebben we elkaar nodig. Dus pak je kans!
Maart 2012, Nicole Messink